Als u hier nieuw bent, kunt u regelmatige updates via voer willen krijgen RSS. Dank u voor het bezoeken!

Christelijke missionary SAM Shamoun schrijft in zijn tegenbewijs aan Islamitisch van de Voorlichting `- artikel, is de Bijbel in Onze Handen het Zelfde als tijdens de Tijd van Muhammad (p)? als volgt:

Het schijnt dat Saifullah twee kwesties wanneer het richten van de eisen van Jochen Katz verwart dat de Heilige Bijbel van de dag van Muhammad het zelfde als onze huidige Bijbel is. Saifullah verwart de inhoud van Heilige Schrift met de canon van Heilige Schrift. Het punt is niet zelf de canon, maar of de inhoud van onze huidige Bijbel het zelfde als in de tijd van Muhammad is.

Onderzoek de eis die door de missionaris wordt gemaakt. Alvorens wij verder gaan is het belangrijk om het te maken de Moslimpositie inzake de Bijbel ontruimen. Er is ruim bewijs aan de gelovige dat de Islamitische theologie inderdaad de Bijbel corrupt overweegt en Qur'an de Beschermer (muhaymin) over alle andere scriptures aan filter uit onwaarheid van de waarheid, is ongeacht hoe de missionarissen Qur'an en ahadeeth verkeerd interpreteren. Het doel van dit tegenbewijs is slechts te bewijzen dat de inhoud van Diatessaron niet het zelfde als de huidige inhoud in de evangelies van het Nieuwe Testament is.

A. deelt Voobus, een Bijbelse geleerde, ons mee dat zo:

Tatian niet alleen herschikte de evangelische traditie in een harmonie, maar toen het samenstellen van Diatessaron verlaten zijn vingerafdrukken op zijn pages.1

Neem deze kans te baat analyseren wat deze vingerafdrukken waren.

De goddelijkheid van Christus is een sluitsteen van Christendom; daarom is het veilig om te besluiten dat als de Goddelijkheid van Christus niet in Diatessaron wordt vermeld, dan een belangrijk deel van Christendom mist. Zie wat de geleerden over Diatessaron moeten zeggen:

Ishodad van Merv (bischop van ca Hedhatta ADVERTENTIE 850) in zijn beschrijving van bovengenoemde Diatessaron: Tatianos selecteerde uit de vier evangelies en combineerde en stelde een Evangelie samen en riep het Diatessaron en op de Goddelijkheid van Christus die hij niet schreef. ²

Het is een onbetwistbaar feit dat Tatian als een afvallig toe te schrijven aan zijn tendensen Encratite werd beschouwd. Nu analyseer of Diatessaron van Tatian op zijn Christology wijst.

Dergelijke aanrakingen zijn vaak genoteerd op het gebied van de houding van Tatian ten opzichte van huwelijk en in het bijzonder tegenover de ouders van Jesus3. Zo, bijvoorbeeld, werden de volgende veranderingen aangebracht:

Mat 1:19: haar echtgenoot Joseph, dat een juiste mens is
Diatessaron: Joseph, omdat hij een juiste mens ⁴ was

Het 2:33 van Luke: zijn vader en zijn moeder
Diatessaron: Joseph en zijn moeder ⁵

2:41 van Luke, 43: zijn ouders
Diatessaron: zijn kinsfolk Joseph en zijn moeder. ⁶

Door middel van deze veranderingen verduistert Tatian het verband tussen Joseph en Mary.7

Een andere opmerkelijke tendens die in Arabische Diatessaron wordt gevonden is de substitutie van Jesus voor de verwijzingen van Luke naar Lord in de verhalende montages:

Luke Arabische Diatessaron: ⁸

7:13: toen Lord haar zag
11.19 zaag ⁹ van Jesus

7:19: verzonden hen naar Lord
13.39 hij verzond hen naar Jesus ¹⁰

10:1 a: benoemde Lord zeventig
15.15 Jesus benoemde ¹¹

10:41: Lord beantwoordde haar
13.34 Jesus beantwoordde ¹²

11:39: Lord zei aan hem
20.14 Jesus zei ¹³

12:42: En bovengenoemde Lord.
43.2: Jesus zei ¹⁴

13:15: Toen beantwoorde Lord
27.45 Jesus beantwoordde ¹⁵

19:8: en gezegd aan Lord
31.22 gezegd aan Jesus ¹⁶

22:61: En gedraaide Lord
49.16 Jesus draaide ¹⁷

Hoewel deze korte expositie niet bedoeld als diepgaand tegenbewijs is, volstaat het om aan te tonen dat de missionarissen of pathologische leugenaars of uiterst onwetend over de inhoud zijn. Diatessaron was in feite verschillend op het tijdstip van de Helderziende Muhammad (P) in inhoud en in de canon zoals door Islamitische Voorlichting is gevestigd. Voorts van het tegenbewijs van SAM Shamoun, is het duidelijk dat de missionaris in feite heeft aanvaard dat Diatessaron het enige beschikbare Evangelie op het tijdstip van Muhammad (P) was. Daarom is het ook even duidelijk dat als Diatessaron inderdaad in inhoud en canon verschilde, zijn geheel argument vlak op zijn gezicht valt.

En Allah kent beste.

1. A. Voobus, Vroege Versies van het Nieuwe Testament (PETSE 6; Stockholm, 1954) 22 [achter]
2. J.R. Harris, Fragmenten van de Commentaar van Ephrem Syrus op Diatessaron (Londen, 1895) 14 [achter]
3. Cf. Metzger, Versies, [achter] 34f
4. Ephraem (Heuvel, Verhandeling, 7:8; Perzische I.4 (Messina, 17). [achter]
5. Arabische Dia. 2.41; Perzische I.6 (Messina, 23); Het Nederlands: Joseph en Mary (Luik, 29). [achter]
6. Arabische Dia. 3.25, 27; Perzisch (I.13; Messina, 31) volgt het Arabisch precies, de Nederlandse levering Joseph en Mary voor de eerste, en eenvoudig zij kenden niet van het voor de tweede (Luik, 35f). [achter]
7. Voor biografische informatie zie J.M. Vollediger, Tatianus, DCB IV (1887) 783-804; E. Preuschen, Untersuchungen zum Diatessaron Tatians, S.H.A.W. (ph-H. Kl) IX: 15 (1918) 8-30; Whittaker, Tatian, ixxvii. [achter]
8. Niets van het volgende wordt getuigd van in de commentaar van Ephraem. Maar allen worden gesteund door het Arabisch en minstens één van de andere versies. [achter]
9. Het Nederlands: Jesus (Luik, 108); Perzisch: Jesus (I.69, Messina, [achter] 90f)
10. Het Nederlands: Jesus (Luik, 143); Perzisch: Jesus (I.70, Messina, [achter] 90f)
11. Het Nederlands: Jesus (Luik, 151); Perzisch: Jesus (III.7, Messina, [achter] 202f)
12. Het Nederlands: Jesus (Luik, 142); Perzisch: Jesus (III.26, Messina, [achter] 226f)
13. Het Nederlands: Jesus (Luik, 215); Perzisch: geen intro (II.10, Messina, [achter] 112f)
14. Het Nederlands: getuigd niet van; Perzisch: Jesus (I.63, Messina, [achter] 82f)
15. Het Nederlands: Jesus (Luik, 329); Perzisch: Jesus (II.22, Messina, [achter] 128f)
16. Het Nederlands: Jesus (Luik, 398); Perzisch: Jesus (III.32, Messina, [achter] 232f)
17. Het Nederlands: Jesus (Luik, 701); Perzisch: Jesus (IV.40, Messina, [achter] 342f)