Εάν είστε νέοι εδώ, μπορείτε να θελήσετε να πάρετε τις κανονικές αναπροσαρμογές μέσω της τροφής RSS. Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη!

Είναι πάντα η ιεραποστολική παράδοση για να πηδήσει από μια φαύλο αξίωση σε άλλη στην προσπάθεια να εξακριβωθεί η φύση «του Αλλάχ». Έχουμε παρουσιάσει προηγουμένως μερικές από τις πιό κοινές θεωρίες που διαδίδουν, κυμαινόμενος από τον Αλλάχ (Τ) που είναι ο «Θεός φεγγαριών» στον AR-Rahman που είναι ένας όρος για «το ρόδι». Ένας πρόσφατος ιεραποστολικός ισχυρισμός έχει εκσφενδονιστεί επίσης ενάντια σε έναν μακάριο χαιρετισμό του alayhi `του Προφήτης Μουχάμαντ sallallah wa sallam. Τώρα μια νέα διατύπωση του ιεραποστόλου έχει γίνει στο άρθρο τους, δηλαδή ότι «ο Αλλάχ» είναι συνώνυμος με το Θεό Hubal του ειδωλολατρικού Makkans!

Ίσως θα ήταν μια καλή ιδέα να εισαχθεί ο αναγνώστης εξηγεί αρχικά πώς η ειδωλολατρεία σε προ-ισλαμικό Άραβα ασκήθηκε:

Κάθε φυλή είχε ένα διαφορετικό είδωλο που. Γενικά, τα αντικείμενα της λατρείας άνηκαν σε τρία ύφη: μέταλλο και ξύλινα αγάλματα, αγάλματα πετρών, και άμορφες μάζες της πέτρας που κάποια φυλή επειδή η προέλευσή της ήταν πιθανά θεϊκή, ενώ στην πραγματικότητα ήταν μόνο ένα κομμάτι ηφαιστειακού ή μετεωρικού rock.1

Ως εκ τούτου αναγνωρίζεται ότι κάθε αραβική φυλή είχε το «κύριο είδωλό της» στην οποία θα λάτρευαν. Όσον αφορά τη θέση Hubal, διαπιστώνεται ότι:

Το Hubal ήταν το μέγιστο μέλος του αραβικού pantheon και κατοίκησε σε Makkah, μέσα στο Ka'bah. Οι προσκυνητές προήλθαν στη λάρνακά του από όλο corners.2

Όσον αφορά τη φύση Hubal, έχει εξακριβωθεί παραδοσιακά ότι το είδωλο είναι Moabite στην προέλευση. Martin Lings δηλώνει ως εξής:

Έτσι `Abd Al-Muttalib συνέχισε να σκάβει χωρίς οποιαδήποτε πραγματική κίνηση που γίνεται για να τον σταματήσει και μερικοί από τους ανθρώπους άφηναν ήδη το άδυτο όταν ξαφνικά χτύπησε την κάλυψη πετρών του φρεατίου και εξέφρασε μια κραυγή της ημέρας των ευχαριστιών στο Θεό. Το που συγκεντρώνεται εκ νέου πλήθος και αυξανόμενο και όταν άρχισε να σκάβει έξω το θησαυρό που Jurhum είχε θάψει εκεί, ο καθένας απαίτησε το δικαίωμα να μοιραστεί σε το. `Abd Al-Muttalib συμφώνησε ότι τα μέρη πρέπει να πεταχτούν για κάθε αντικείμενο, ως προς το εάν πρέπει να κρατηθεί στο άδυτο ή να πάει σε τον προσωπικά ή να διαιρεθεί μεταξύ της φυλής. Αυτό είχε γίνει ο αναγνωρισμένος τρόπος ένα ζήτημα της αμφιβολίας, και έγινε με τη βοήθεια τα βέλη μέσα στο Ka'bah, μπροστά από το Moabite είδωλο Hubal… ³

Ως εκ τούτου πάντα ήταν γνωστό ότι το είδωλο Hubal είναι μια Moabite εισαγωγή (δηλ. Baal), ως εκ τούτου κατεδαφίζοντας άλλης των κατηγοριών του ιεραποστόλου. Το Hitti φαίνεται να συμπίπτει με τη Moabite προέλευση Hubal με τη δήλωση ότι:

Hubal (από Aram. για τον ατμό, το πνεύμα), προφανώς η κύρια θεότητα Al-Ka'bah, αντιπροσωπεύθηκε με ανθρώπινη μορφή. Εκτός από τον σταμένα τελετουργικά βέλη που χρησιμοποιούνται για divination από το μάντη (kahin, από αραμαϊκό) που έσυρε τα μέρη με τη βοήθεια τους. Η παράδοση στον ibn-Hisham, που κάνει `Amr ibn-Luhayy τον εισαγωγέα αυτού του ειδώλου από Moab ή τη Μεσοποταμία, μπορεί να έχει έναν πυρήνα της αλήθειας εφ' όσον διατηρεί μια μνήμη αραμαϊκής προέλευσης της θεότητας. Στην κατάκτηση Makkah από το Muhammad Hubal μοιράστηκε το μέρος των άλλων ειδώλων και ήταν destroyed.4

Ήταν αυτό που τίθεται ως αίτημα για να είναι το ένα και το αυτό με τον Αλλάχ είναι αναμφισβήτητα ένα μυστήριο ότι μόνο οι ιεραπόστολοι είναι σε θέση. Περαιτέρω, αναγνωρίζεται επίσης από Hitti ότι Hubal μοιράστηκε τη μοίρα των άλλων ειδώλων που καταστράφηκαν στην κατάκτηση Makkah.

Ως εκ τούτου είναι σαφές ότι δεν υπάρχει τίποτα στην ιεραποστολική διατριβή που «σοβαρά βλάπτει τη μουσουλμανική αξίωση σχετικά με τον Αλλάχ στους προ-ισλαμικούς χρόνους που είναι ο ίδιος Θεός του Abraham» ούτε η ιεραποστολική εμπιστοσύνη στους ψαλμούς και ο κυκλικός συλλογισμός είναι «σύνδεση Αλλάχ στοιχείων με Hubal». Όπως έχουμε σημειώσει ήδη πριν, Hubal ήταν το κύριο είδωλο του Quraysh, όπως ήταν Al-Lat το είδωλο αρχής του Ta'ifans. Παρά την απόκλισή τους στην ειδωλολατρεία, είναι καταπληκτικό, ως ένας μελετητής remarks5, ότι το Quraysh δεν έχει χάσει από τα μάτια ποτέ τον Αλλάχ ως ανώτατο Λόρδο του κόσμου. Αυτό που είναι προφανώς σαφές από τα στοιχεία εμείς έχει παρουσιάσει είναι ότι είναι η λατρεία Hubal που εισήχθη αργότερα στις παρούσες πεποιθήσεις του Makkans που νωρίτερα είχε αναγνωρίσει ήδη την ύπαρξη του Αλλάχ ως μόνο Θεό. Πράγματι, το Ισλάμ έχει προσδιοριστεί με τις άλλες σημιτικές θρησκείες (ιουδαϊσμός και χριστιανισμός) και τους έχει ζητήσει από σε αυτές τις λέξεις:

«Πέστε [προφήτης Ο]: `Άνθρωποι Ο του βιβλίου! Ενωθείτε σε μια δίκαιη και ευγενή αρχή κοινή και για μας, ποτέ να λατρεψει ή να χρησιμεύσει καθόλου αλλά του Θεού, ποτέ να συνδέσει οποιους δήποτε άλλους που είναι με τον, και ποτέ να πάρει το ένα άλλος ως Λόρδους εκτός από το Θεό.» (Qur'an, 3:64)

Αυτά είναι πράγματι τα naturalis religio των οποίων το Ισλάμ βεβαιώνει ως πρώτη αρχή ότι όλη η ανθρωπότητα είναι με αυτό το έμφυτο religiousity.

Όσον αφορά στο υπόλοιπο της ανακόλουθης πολεμικής του ιεραποστόλου που εξετάζει το ephitet AR-Rahman και από τη φύση Hubal στην προ-ισλαμική αραβική συνείδηση, μια έκθεση αυτού του όρου μπορεί να δει εδώ.

Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί αυτός παρά τη διάδοση αυτής της γελοίας θεωρίας ότι ο Αλλάχ = Hubal, ο ιεραπόστολος το θεωρεί ακόμα κατάλληλο να βάλει επάνω την ακόλουθη «αποκήρυξη» στο τμήμα προσθηκών του:

Ως εκ τούτου, ακόμα κι αν η αναφορά Quranic Baal αποδεικνύεται μια αναφορά σε Hubal, αυτό μόνο θα έδειχνε ότι ο Muhammad διαχώρισε τον Αλλάχ από Hubal με τη μετατροπή των πρώτων σε αληθινό καθολικό Θεό.

Είναι μια προφανής τακτική διαφυγών για κάποιο που δεν ήταν ποτέ βέβαιος για τη «θέση» Hubal στη λατρεία της προ-ισλαμικής συνείδησης και θέλησε να αφήσει το πίσω πόρτα ανοικτό εάν τίποτα «καταστρεπτικό» συμβαίνει στη θεωρία που διαδίδει. Καλά, η καταστροφή έχει φθάσει βεβαίως!

Και μόνο ο Αλλάχ (τ) ξέρει το καλύτερο, γιατί μόνο είναι μόνο αντάξιος της λατρείας.

1. M.H. Haykal, η ζωή του Muhammad (transl. Isma'il Ρ. Al Faruqi), σελ. 20 [πίσω]
2. Haykal, αυτόθι [πίσω]
3. Martin Lings, Muhammad: Η ζωή του βασισμένη στις πιό πρόωρες πηγές, σελ. 11 [πίσω]
4. Philip K. Hitti, ιστορία των Αράβων, σελ. 100 [πίσω]
5. Αναφερθείτε σε Μ. Mohar Ali, Sirat Al-Nabi και τους ασιανολόγους, εντάσεις 1A, σελ. 74 για την πλήρη συζήτηση. [πίσω]