Εάν είστε νέοι εδώ, μπορείτε να θελήσετε να πάρετε τις κανονικές αναπροσαρμογές μέσω της τροφής RSS. Σας ευχαριστώ για την επίσκεψη!

Το Ibn Hazm (994CE-1064CE) ήταν μουσουλμανικός μελετητής της μεγάλης φήμης από την Κόρδοβα, κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής εποχής της Ισπανίας. Θεωρείται ευρέως ως «πατέρας της συγκριτικής θρησκείας». Στο γιορτασμένο Al Milal wa Al-Ahwa wa Al-Nihal FI Kitab Al-Fasl φιαλών δύο λίτρων του έχον το δικαίωμα opus, προηγήθηκε χρονικώς τη σύγχρονη βιβλική κειμενική κριτική μέχρι αρκετούς αιώνες και όπως Krentz αναγνωρίζει, οι κριτικές Ibn Hazm αντιπροσωπεύουν γενικά την πρώτη, αν και στοιχειώδη, συστηματική ιστορική κριτική του Bible1. Είχε καταδείξει την ανδρεία του στη βιβλική κειμενική κριτική με το δόσιμο πολλών παραδειγμάτων των εσωτερικών αντιφάσεων στη Βίβλο. Η ακόλουθη αντίφαση Βίβλων εξήχθη από τη μουσουλμανική κατανόηση άλλων θρησκειών: Μια μελέτη του wa Al-Ahwa wa Al-^Nihal2 FI Al-Milal Kitab Al-Fasl Ibn Hazm και insha'allah αυτού θα είναι μέρος μιας τρέχουσας σειράς για να αναπαραγάγει τα αποσπάσματα των κριτικών Ibn Hazm της Βίβλου και του χριστιανισμού και της περαιτέρω επεξεργασίας από τη μεριά μας για να καθαρίσει τα επιχειρήματά του προκειμένου να σταθεροποιηθούν οι δαπάνες ενάντια στη Βίβλο.

Ο Θεός αλλάζει ή δεν αλλάζει το μυαλό του; Σύμφωνα με Ibn Hazm, η έξοδος 32:1014 και 33:314 αποδίδει Al-bada (αλλαγή του μυαλού) στο Θεό και ως εκ τούτου αυτό παρουσιάζει ένα πρόβλημα στη φύση του Θεού και των χαρακτήρων του όσον αφορά τις ιδιότητες όλος-γνώσης του.

Αναφέρουμε την έξοδο 32:1014 ως εξής:

«… τώρα επομένως με αφήστε μόνο, ότι η οργή μου μπορεί να καψει καυτό ενάντια σε τους και μπορώ να τους καταναλώσω αλλά σας θα κάνω ένα μεγάλο έθνος.» Αλλά ο Μωυσής ικέτευσε το ΛΟΡΔΟ ο Θεός του, και εν λόγω, «ΛΌΡΔΟΣ Ο, γιατί η οργή δική σου καίει καυτό ενάντια στους ανθρώπους δικούς σου, τους οποίους hast φέρατε εμπρός από το έδαφος της Αιγύπτου με τη μεγάλη δύναμη και με ένα δυνατό χέρι; Γιατί εάν έλεγαν οι Αιγύπτιοι, `με την κακή πρόθεση τους έφερε εμπρός, για να τους σκοτώσει στα βουνά, και για να τους καταναλώσει από το πρόσωπο της στροφής earth'? από την άγρια οργή δική σου, και να μετανοήσει αυτού του κακού ενάντια στους ανθρώπους δικούς σου. Θυμηθείτε το Abraham, Isaac, και το Ισραήλ, οι υπάλληλοί δικοί σου, στους οποίους didst ορκίζεστε από το thine δικούς μόνους, και didst λέει σε τους, `που θα πολλαπλασιάσω τους απογόνους σας ως αστέρια του ουρανού, και όλο αυτό το έδαφος που έχω υποσχεθεί θα δώσω στους απογόνους σας, και θα το κληρονομήσουν για πάντα. «» Και ο ΛΟΡΔΟΣ που μετανοείται του κακού που σκέφτηκε για να κάνει στους ανθρώπους του.

Ακόμα σε μια άλλη μετάβαση, φαίνεται ότι υπήρξε μια διαφορετική συμφωνία. Τα εξής είναι από την έξοδο 33:314:

«Και θα στείλω έναν άγγελο ενώπιον σας, και θα διώξω το Canaanites, το Amorites, το Hittites, το Per'izzites, το Hivites, και το Jeb'usites. Πηγαίνετε επάνω σε ένα έδαφος που ρέει με το γάλα και το μέλι αλλά δεν θα ανεβώ μεταξύ σας, για να μην σας καταναλώνω με τον τρόπο, για σας είμαι υπεροπτικοί άνθρωποι.» Όταν οι άνθρωποι άκουσαν αυτά τα κακά tidings, πένθησαν και κανένα άτομο δεν έβαλε στις διακοσμήσεις του. Για το ΛΟΡΔΟ είχε πει στο Μωυσή, «πέστε στους πληθυσμούς του Ισραήλ, `που είστε υπεροπτικοί άνθρωποι εάν για μια ενιαία στιγμή ανέβαινα μεταξύ σας, θα σας κατανάλωνα. Τόσο τώρα αναβάλτε τις διακοσμήσεις σας από σας, ότι μπορώ να ξέρω τι για να κάνω με σας. «» Επομένως οι πληθυσμοί του Ισραήλ γδύθηκαν των διακοσμήσεών τους, από το υποστήριγμα Horeb προς τα εμπρός. Τώρα ο Μωυσής χρησιμοποίησε για να πάρει τη σκηνή και να την ρίξει έξω από το στρατόπεδο, μακριά μακριά από το στρατόπεδο και το κάλεσε σκηνή της συνεδρίασης. Και καθένας που επιδίωξε το ΛΟΡΔΟ θα βγαίνε στη σκηνή της συνεδρίασης, η οποία ήταν έξω από το στρατόπεδο. Όποτε ο Μωυσής βγήκε στη σκηνή, όλοι οι άνθρωποι αυξήθηκαν επάνω, και κάθε άτομο στάθηκε στην πόρτα σκηνών του, και φρόντισε το Μωυσή, έως ότου είχε πάει στη σκηνή. Όταν ο Μωυσής εισήγαγε τη σκηνή, ο στυλοβάτης του σύννεφου θα κατέβαινε και θα στεκόταν στην πόρτα της σκηνής, και ο ΛΟΡΔΟΣ θα μιλούσε με το Μωυσή. Και όταν όλοι οι άνθρωποι είδαν το στυλοβάτη του σύννεφου στην πόρτα της σκηνής, όλοι οι άνθρωποι θα αυξάνονταν επάνω και θα λάτρευαν, κάθε άτομο στην πόρτα σκηνών του. Κατά συνέπεια ο ΛΟΡΔΟΣ χρησιμοποίησε για να μιλήσει στο Μωυσή πρόσωπο με πρόσωπο, όπως ένα άτομο μιλά στο φίλο του. Όταν ο Μωυσής μετατράπηκε πάλι σε στρατόπεδο, ο υπάλληλός του Joshua ο γιος της καλόγριας, ένας νεαρός άνδρας, δεν αναχώρησε από τη σκηνή. Ο Μωυσής είπε στο ΛΟΡΔΟ, «δείτε, ο πιό sayest σε με, `φέρνετε επάνω αυτό το people'; αλλά hast να μην με αφήσει να ξέρω ποιων βλασταίνετε στέλνετε με με. Ακόμα hast είπατε, `που σας ξέρω από το όνομα, και έχετε βρεί επίσης την εύνοια στη θέα μου. «Τώρα επομένως, προσεύχομαι τη εσένα, εάν έχω βρεί την εύνοια στη θέα δική σου, μου παρουσιάζω τώρα τρόπους δικούς σου, ότι μπορώ να ξέρω τη εσένα και να βρώ την εύνοια στη θέα δική σου. Θεωρήστε επίσης ότι αυτό το έθνος είναι οι άνθρωποί δικοί σου.» Και είπε, «η παρουσία μου θα πάει με σας, και θα σας δώσω το υπόλοιπο.»

Όταν το ένα συγκρίνει τις ανωτέρω μεταβάσεις δίπλα-δίπλα, οι εσωτερικές αντιφάσεις μεταξύ ειδικά της εξόδου 32:10, 32:14 και 33:23 αφ' ενός και έξοδος 33:14 αφ' ετέρου, σαφώς θίγουν πολλά προβλήματα της θεολογικής και ηθικής ανησυχίας από το βιβλικό πλαίσιο. Σε αυτήν την περίπτωση αυτός αναφέρθηκε ανωτέρω, παρά την αποφασιστικότητα του Θεού να τιμωρήσει το Israelites για την ειδωλολατρική συμπεριφορά τους, δεν εκτέλεσε την τιμωρία λόγω της μεσολάβησης του Μωυσή που είχε το «υπενθυμισμένο» Θεό της υπόσχεσής του που έγινε με το Abraham και τους πατριάρχες για τους απογόνους τους. Αυτή η βιβλική μετάβαση φαίνεται σιωπηρά να προτείνει ότι αυτή η «υπενθύμιση» είχε κάνει το Θεό να πραγματοποιήσει τη «λανθασμένη» απόφασή του και να τον έχει που μετανοεί για την. Ένα τέτοιο προφανές «λάθος» ή ακόμα και για να υπονοήσει ένα τέτοιο πράγμα εγκαθιστά μετά βίας οποιοδήποτε πρόσωπο της ακεραιότητας, πόσο μάλλον Θεός, το Almighty.3

Ως εκ τούτου οι επιπτώσεις της εξόδου 33:214 έναντι άλλων βιβλικών μεταβάσεων στο chartacteristics του Θεού όπως συζητείται από Ibn Hazm είναι πολλαπλές:

(1) ο Θεός κατηγορείται για το σπάσιμο της υπόσχεσής του και την αλλαγή της απόφασης και του μυαλού του
(2) ο Θεός κατηγορείται για την παραβίαση των αρχών της δικαιοσύνης και ειπωμένος βρίσκεται.

Με τα προβλήματα που είναι εμφανή στην έξοδο 33:214, κάποια πρέπει είτε να συμφωνήσει με τις ανωτέρω κατηγορίες ενάντια στο Θεό είτε να αναγνωρίσει ότι αυτό είναι μια εσωτερική αντίφαση που δεν συμφωνεί με τις μεταβάσεις σχετικά με το Θεό και τα χαρακτηριστικά του στα άλλα μέρη της Βίβλου. Ο πιό βεβαίως σε αυτήν την περίπτωση, η κριτική Ibn Hazm της Βίβλου όσον αφορά το Θεό που αντικρούεται δεν είναι έτσι χωρίς βάση και εδώ η Βίβλος αντικρούεται εσωτερικά.

Και μόνο ο Θεός ξέρει το καλύτερο!

1. Edgar Krentz, η ιστορική κρίσιμη μέθοδος (Τύπος φρουρίων, 1975), σελ. 41 [πίσω]
2. Δείτε Ghulam Haider Aasi, μουσουλμανική κατανόηση άλλων θρησκειών: Μια μελέτη του wa Al-Ahwa wa Al-Nihal FI Al-Milal Kitab Al-Fasl Ibn Hazm (Adam Publishers, 2004), Σ. 92-114 για μια περίληψη σημαντικών κριτικών Ibn Hazm του Pentateuch. [πίσω]
3. Ibn Hazm Kitab Al-Fasl, PT. 1, Σ. 163-164 Ghulam Haider Aasi, αυτόθι, σελ. 105 [πίσω]