Περιστασιακά, συναντούμε τυχαία τους Χριστιανούς πρόσωπο με πρόσωπο και, συχνότερα, στο διαδίκτυο, το οποίο, όταν ενημερωμένος ότι το κείμενο των Ευαγγέλιων υποβλήθηκε στη δωροδοκία κατά τη διάρκεια της μετάδοσής τους, συχνά αντιδράστε με τον ακόλουθο τύπο ερωτήσεων: «Πότε; Το cWho η δωροδοκία; Σε ποια χώρα; Ενώπιον ή μετά από του Muhammad; Γιατί έγινε; Πώς και κανένας δεν τον παρατήρησε;» Αυτοί τύπος φαινομενικά «αθώων» ερωτήσεων αποκαλύπτουν μόνο την ανυπολόγιστα κολοσσιαία άγνοια του προσώπου εν λόγω. Οι Χριστιανοί που θέτουν τέτοιες ερωτήσεις δεν φαίνονται να συνειδητοποιούν πόσο εντελώς ανόητοι συναντούν τυχαία σε καθεμία που εξοικειώνονται με τουλάχιστον τα ίδια τα βασικά της κειμενικής κριτικής. Κατά συνέπεια, ο φτωχός εξεταστής πετυχαίνει μόνο να μην ταπεινώσει κανένα αλλιώς αλλά ο ίδιος. Οι χριστιανικοί απολογητές και οι ιεραπόστολοι πρέπει να σταματήσουν τέτοιες ξεπερασμένες, παράλογες ερωτήσεις δεδομένου ότι σκέπτεται αρκετά άσχημα σχετικά με τη νοημοσύνη τους και δίνει σε άλλες μια πολύ κακή εντύπωση τους.

Αυτός ο κοντός κινηματογράφος έγινε σε λιγότερο από εικοσιτέσσερις ώρες σε απάντηση στον πολεμικό κινηματογράφο αντι-Ισλάμ του Geert Wilders's, που τιτλοφορήθηκε «Fitna». Το έξι-μικρό βίντεο που καλείται «σχίσμα» από τη χρονών σαουδική επιδρομή Al-Saeed blogger 33 παίρνει τα βίαια βιβλικά κείμενα και τα διανθίζει με φλογερό κομπάζει από έναν χριστιανικό θεμελιωτόντα ηγέτη νεολαίας στο Τέξας. Το Kudos πηγαίνει στο μουσουλμανικό αδελφό που κατεύθυνε το βίντεο. Αυτό είναι το είδος «απάντησης» που απαιτείται από μουσουλμάνους, μια διανοητική απάντηση και όχι μια που είναι βασισμένη στη συγκίνηση.

Πολλοί Χριστιανοί όπως τη φάλαινα SAM Shamoun, Craig Winn και άλλοι αγαπούν απλά γύρω από κακός-το Qur'an, λέγοντας ότι περιέχει τις «δηεστραμμένες, nonsensical διδασκαλίες». Πρέπει να έχει μια αναλαμπή της «sensical» Βίβλου τους.
Προτού να προχωρήσω περαιτέρω θα επιθυμούσα να δηλώσω για το αρχείο ότι μουσουλμάνοι είναι εντελώς συγκλονισμένοι και ότι η Βίβλος απεικονίζει τους μεγάλους αγγελιοφόρους του Θεού ως χαμηλός-ζωντανοί drunkards. Ερχόμενος πίσω στην ιστορία, ειδοποίηση πώς η ιστορία λέει το ζαμπόν, ο ΠΑΤΕΡΑΣ Canaan. Αυτό είναι μάλλον ενδιαφέρον. Φαίνεται όπως την προσπάθειά του να αποδειχθεί ή να οδηγήσει σε κάτι.

Είναι γνωστό ότι ο «χριστιανισμός» σήμερα έχει την αμφίβολη προέλευση, το οποίο ειρωνικά δεν προέρχεται από τον Ιησού, η ειρήνη είναι επάνω σε τον (αν και ολόκληρη η δομή αποδίδεται σε τον), αλλά από Paul του ταρσού, ο οποίος μπορεί να αναφερθεί σωστά ως «εκείνο τον σατανικό απόστολο». Γιατί ήταν Paul που καθόρισε τα θρησκευτικά ιδρύματα του σημερινού χριστιανισμού, δόγματα βασισμένα στην ειδωλολατρεία και τη φιλοσοφική σκέψη της ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας τότε.

Ήταν η αδελφή Sarah πραγματικά Abraham; Το Ibn Hazm εξετάζει τη θέση Sarah ως αδελφή του Abraham, όπως δεχόμενη που δηλαδή, από τη βιβλική προοπτική θα οδηγούσε στις διάφορες διαφωνίες με άλλες μεταβάσεις στην παλαιά διαθήκη σχετικά με τα ηθικά και θεολογικά ζητήματα. Αυτά είναι αναφορικά με οι ιστορίες της σύλληψης Sarah από Pharaoh και Abime'elech που διηγήθηκε στη γένεση 12:1018 και τη γένεση 20, τη γένεση 17:17 και τη γένεση 20:118. Αναφέρουμε τις σχετικές μεταβάσεις στην ιστορία της σύλληψης Sarah ως εξής.

Ο Θεός αλλάζει ή δεν αλλάζει το μυαλό του; Σύμφωνα με Ibn Hazm, η έξοδος 32:1014 και 33:314 αποδίδει Al-bada (αλλαγή του μυαλού) στο Θεό και ως εκ τούτου αυτό παρουσιάζει ένα πρόβλημα στη φύση του Θεού και των χαρακτήρων του όσον αφορά τις ιδιότητες όλος-γνώσης του. Όταν το ένα συγκρίνει τις ανωτέρω μεταβάσεις δίπλα-δίπλα, οι εσωτερικές αντιφάσεις μεταξύ ειδικά της εξόδου 32:10, 32:14 και 33:23 αφ' ενός και έξοδος 33:14 αφ' ετέρου, σαφώς θίγουν πολλά προβλήματα της θεολογικής και ηθικής ανησυχίας από το βιβλικό πλαίσιο. Σε αυτήν την περίπτωση αυτός αναφέρθηκε ανωτέρω, παρά την αποφασιστικότητα του Θεού να τιμωρήσει το Israelites για την ειδωλολατρική συμπεριφορά τους, δεν εκτέλεσε την τιμωρία λόγω της μεσολάβησης του Μωυσή που είχε το «υπενθυμισμένο» Θεό της υπόσχεσής του που έγινε με το Abraham και τα patriachs για τους απογόνους τους. Αυτή η βιβλική μετάβαση φαίνεται σιωπηρά να προτείνει ότι αυτή η «υπενθύμιση» είχε κάνει το Θεό να πραγματοποιήσει τη «λανθασμένη» απόφασή του και να τον έχει που μετανοεί για την. Ένα τέτοιο προφανές «λάθος» ή ακόμα και για να υπονοήσει ένα τέτοιο πράγμα εγκαθιστά μετά βίας οποιοδήποτε πρόσωπο της ακεραιότητας, πόσο μάλλον Θεός, ο πανίσχυρος.

«Οι εκδόσεις» είναι απλά οι μεταφράσεις της νέας διαθήκης σε άλλες γλώσσες. Οι νέοι συγγραφείς διαθηκών έγραψαν αρχικά τα βιβλία και τις επιστολές τους στην ελληνική γλώσσα ενώ οι εκδόσεις είναι μεταφράσεις γραφών τους σε άλλες γλώσσες. Φυσικά, οι μιλώντας Χριστιανοί μη-ελληνικά θέλησαν το κείμενο της νέας διαθήκης στις τοπικές γλώσσες τους και έτσι η νέα διαθήκη άρχισε να μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες κάποτε στο μέσο στο δεύτερο αργά αιώνα. Ένα σημαντικό σημείο που θυμάται είναι ότι ανεξάρτητα από το πόσες χιλιάδες μεταφράσεις υπάρχουν, αυτό δεν παραμένει ότι είναι σε μια διαφορετική γλώσσα από την αρχική γλώσσα (ελληνικά) της νέας διαθήκης, κατά συνέπεια η χρήση και η αξία τους θα περιοριστούν.

Οι συντάκτες της νέας διαθήκης έχουν αναφέρει συχνά τις μεταβάσεις την παλαιά διαθήκη, που υποστηρίζουν τέτοιες δηλώσεις για να είναι προφητείες που εκπληρώνονται στο πρόσωπο του Ιησούς Χριστού. Ο αριθμός τέτοιων αναφερμένων μεταβάσεων είναι πραγματικά πολύ υψηλός. Μεταξύ evangelists, ο Matthew είναι αυτός που έχει καταστήσει αυτό το φαινόμενο χαρακτηριστικό στο Ευαγγέλιό του. Η προφητεία φέρνει μια πολύ σημαντική θέση στη χριστιανική θεολογία. Κάθε Χριστιανός ξέρει για τις προφητείες των βιβλίων των ψαλμών, Isaiah, και ο Ντάνιελ αφορούσε την παιδική ηλικία, τη ζωή, την αποστολή, και το θάνατο του Ιησού. Σε κάθε Χριστιανό, αυτές οι προφητείες είναι η σαφής ένδειξη της αλήθειας των Ευαγγέλιων και αποστολή του Ιησού γενικά. Το πρόβλημα είναι ότι σύμφωνα με τη Βίβλο, υπάρχουν οι αληθινές προφητείες καθώς επίσης και ψεύτικοι. Ως εκ τούτου η ερώτηση προκύπτει στα απαραίτητα κριτήρια για να διακρίνει μια ψεύτικη προφητεία από μια αληθινή.